Five Nights at Freddy’s – seria gier komputerowych z gatunku survival horror – pierwsza część wydana 8 sierpnia 2014 roku. Została stworzona przez Scotta Cawthona.
Dzieli się na: Five Nights at Freddy’s, Five Nights at Freddy’s 2, Five Nights at Freddy’s 3, Five Nights at Freddy’s 4, Five Nights at Freddy’s: Sister Location, Freddy Fazbear’s Pizzeria Simulator, Five Nights at Freddy’s: Help Wanted, Five Nights at Freddy’s: Security Breach, Five Nights at Freddy’s: Help Wanted 2, Five Nights at Freddy’s: Secret of the Mimic
W swojej pracy uwzględnie 3 pierwsze części gry gdyż uważam, że są najciekawsze.
Five Nights at Freddy’s
Five Nights at Freddy’s (FNAF 1) – Fabuła opiera się na tajemnicy zaginionych dzieci zamordowanych przez Williama Aftona, których dusze opętały animatroniki. Scott Cawthon nie podał fabuły wprost – ukrył ją w minigrach, wycinkach z gazet i „telefonach”. Gracz wciela się w Mike’a Schmidta, nocnego stróża w pizzerii Freddy Fazbear’s Pizza (1993 rok). Jak sugerują gazety ukryte w grze, w pizzerii doszło do porwania i prawdopodobnego zamordowania pięciorga dzieci przez kogoś przebranego za maskotkę podobną do innych robotów w lokalu. Restauracja ma złą sławę z powodu „The Bite of ’87” (choć FNAF 1 sugeruje to, dalsze części doprecyzowały timeline) i problemów higienicznych – zapach rozkładających się ciał w kostiumach. Gracz musi przetrwać nocną zmianę jako nocny stróż – w gabinecie na kamerach musi sprawdzać, czy animatroniki wykazują aktywność. Pierwsza noc jest spokojna, gracz ma za zadanie przeżyc do 6 rano , dopiero później animatroniki opętane przez dusze dzieci chcą uprzykrzyć mu życie i doprowadzić do jego śmierci.
Piosenkę do tej części gry stworzył zespół The Living Tombstone:
Tekst wyraża ich smutek i niezrozumienie, dlaczego nocny stróż dobrowolnie zostaje w tak niebezpiecznym miejscu, jednocześnie sugerując, że mylą go ze swoim oprawcą i pragną się do niego dostać. Piosenka rzuca nowe światło na fabułę gry, pokazując „potwory” jako tragiczne ofiary, które straciły kontrolę nad swoim losem i szukają sprawiedliwości lub towarzystwa.
Five Nights at Freddy’s 2
Five Nights at Freddy’s 2 (FNAF 2) – fabuła drugiej części gry, będącej w rzeczywistości prequelem pierwszej części gry, rozgrywa się w 1987 roku w nowej, ulepszonej pizzerii Freddy Fazbear’s Pizza. W tym czasie stare animatroniki zostały wycofane z użytku ze względu na zły stan i nieprzyjemny zapach, a zastąpiły je nowoczesne modele z serii „Toy”, wyposażone w zaawansowane systemy rozpoznawania twarzy. Gracz wciela się w postać Jeremy’ego Fitzgeralda, który podczas nocnych zmian dowiaduje się od „Phone Guya”, że roboty zaczęły zachowywać się agresywnie wobec dorosłych i personelu. W tle wydarzeń dowiadujemy się o incydentach z zaginięciem dzieci, za którym stoi tajemniczy Purple Guy, wykorzystujący wcześniej wspomniany kostium springtrapa do zwabienia swoich ofiar. Kluczową rolę odgrywa postać Marionetki , która – jak sugerują minigry – tchnęła życie w ciała zamordowanych dzieci, umieszczając ich dusze w kostiumach. Gra kończy się nagłym zamknięciem pizzerii po tajemniczym wypadku znanym jako „The Bite of ’87”, w którym jeden z animatroników zaatakował dziecko. Na koniec dowiadujemy się, że nowe modele Toy zostaną zniszczone ze względów bezpieczeństwa, a stare roboty zachowane na przyszłość, co prowadzi bezpośrednio do wydarzeń z pierwszej części gry. Cała historia ukazuje tragiczny początek klątwy, która związała dusze niewinnych ofiar z metalowymi maszynami na kolejne lata.
Piosenkę do tej części gry również stworzył zespół The Living Tombstone:
Tekstowo jest jedną z najsmutniejszych opowieści w świecie FNAF, skupiającą się na tragedii matki, której dziecko stało się ofiarą w pizzerii. Tutaj narratorem jest matka (często utożsamiana z duszą ukrytą w Marionetce), która opłakuje stratę syna zamordowanego przez „potwora”. Tekst opisuje jej ogromne poczucie winy, pustkę i żal, że nie mogła uratować swojego dziecka przed tragicznym losem „I’m sorry my sweet baby, I wish I’ve been there”.
Five Nights at Freddy’s 3
Five Nights at Freddy’s 3 (FNAF 3) – trzecia część serii to moment który przenosi nas około 30 lat w przyszłość po zamknięciu pizzerii z pierwszej części. Odgrywa się w domu strachu zbudowanym na mrocznych legendach o morderstwach. Właściciele odnajdują w ruinach starej restauracji jednego, prawdziwego animatronika – Springtrapa, w którym uwięzione są zmumifikowane zwłoki Williama Aftona. Dzięki retrospekcji dowiadujemy się, że morderca zginął lata wcześniej, gdy uciekając przed duchami ofiar, schował się w wadliwym kostiumie, który zmiażdżył go żywcem. W trakcie rozgrywki stróż nocny musi mierzyć się z agresywnym Springtrapem oraz halucynacjami dawnych robotów, zwanymi Fantomami. Kluczowym elementem fabuły jest próba ostatecznego uwolnienia dusz zamordowanych dzieci poprzez specjalne minigry kończące się ich „Najszczęśliwszym Dniem”. Historia dobiega końca, gdy dom strachu doszczętnie płonie w tajemniczym pożarze, co ma być próbą zgładzenia mordercy raz na zawsze. Ostatecznie gra domyka trylogię, pokazując upadek oprawcy i symboliczne odejście jego ofiar w zaświaty.
Do tej części gry również piosenkę stworzył zespół The Living Tombstone:
Piosenka „Die In A Fire” to dynamiczny, przepełniony gniewem utwór, który idealnie oddaje mroczny klimat trzeciej części gry i moment destrukcji starych animatroników. W przeciwieństwie do poprzednich utworów, ten zdaje się płynąć prosto z serca Williama Aftona (Purple Guya). Tekst wyraża jego frustrację, nienawiść i obsesyjną chęć ostatecznego zniszczenia robotów, które go prześladują – to muzyczny opis sceny z minigier FNAF 3, w której Afton rozbiera Freddy’ego i inne animatroniki na części pierwsze.
________________________________________
Historia FNAF 1–3 jest tragiczną opowieścią o cyklu przemocy, która zaczyna się od morderstwa niewinnych dzieci, a kończy sprawiedliwą karą dla ich oprawcy. Piosenki The Living Tombstone idealnie oddają tę ewolucję: od smutku i zagubienia ofiar w pierwszej części, matczyną żałobę w drugiej, po agresywną próbę zniszczenia dowodów winy przez Williama Aftona w finale. Całość pokazuje, że pod przykrywką mechanicznego horroru kryje się przejmująca historia o duszach, które nie mogły odejść, dopóki ich morderca nie spłonął wraz ze swoimi grzechami.